Ten ulubiony mój napój,
Wyostrzy mózgów klarowność całą.
Jemu, doda elokwencji,
         Mnie luzu, z mym Farao.

Sagaan mówi.
Czy mogę ci Panie?
Zadać łatwe pytanie?
         Tu myśli.
         Zaczynam mu, na ty mówić,
         Ciekawe, co się zaraz stanie.

Biorę drugi leżak, bo to nie wypada.
         Dzban podnoszę w górę, i tak powiadam.

Sagaan.
To, za naszą współpracę.
To, za twoje zwoje.
A Farao mi na to.
Chefren
        No to, zdrowie twoje.


I gdy zimny napój,
Przepłukiwał nam grdyki,
Wziąłem mały patyczek.
Narysowałem dwa krzyżyki.

S.         Co to?
H.         Krzyżyk.
S.         A jak wydłużę ramiona?
H.         Też krzyżyk.
S.         A jak wszystkie ramiona,
         Równo wymierzę patykiem?
H.         To będą równe.
                            Rzekł Farao z okrzykiem.