telefon milczy, brzmi godzina
już się zbudziły wszystkie ćwierki
i coraz wyżej dzień się wspina
promienie słońca grają w bierki

od dawna nikt tu nie zadzwonił
nie brał słuchawki nie odwieszał
więc wisi ona w przedpokoju
jak zmarły Chrystus, który czeka

lecz którejś nocy Bóg zadzwoni
a może będzie to w południe
znowu ożyje w czyjejś dłoni
słuchawka podniesiona dumnie

telefon milczy, brzmi godzina
tyka i tyka zegar w ciszy
dzień zawsze nocą się zaczyna
właśnie ktoś dzwoni, nikt nie słyszy