Naprężam się i wyginam ciało aż do piekącego
swędzenia, tego co nader dekadenckie, do skalanego
świata umalowanych dziewcząt o tlenionych
włosach, co to łona mają otwarte jak perłowe wrota
i spełniają męskie fantazje, sprzedając się w futrach.

Przedzierając się przez osnute gobelinami pajęczyn
buduary strojone koronką opiumowych schematów,
smakując sutej rozpusty, sącząc przedziwne trunki,
toasty wznoszę za tych najbardziej obrazoburczych,
co to zwolnieni są od wszelkiego grzechu.

Znużona przepysznym splendorem, na przeklętych
przez Boga salonach piję za przepych i blichtr,
mimo iż wszystko co się tu świeci wcale nie jest
złotem. Ponura fantazja, okrutna erotyczna plaga
popychają miasto pod skrzydła Thanaterosa.