Mijasz je, są tylko ścianą, kruchym murem, gzymsem,
boniowanym narożem, zwornikiem nad cudzym
oknem z roletą - inwentarzem zapisanym w księgach.
Oddają się innym zgodnie
z czyjąś potrzebą, własnym przeznaczeniem.

Któregoś dnia jestem tutaj wymawiasz: u mnie,
u nas. Ścierasz kurz, bez skrępowania przysiadasz okrakiem
na parapetach, na progu, wezgłowiach. Przelotnie
twoje wnętrze.

Pieleszami nie nazwiesz fasady.