Rysuję obraz świata
psyche dziecka
nieugięta w mozole szukania
ludzi, miłości
i doznań niedoznanych.

Łatwiej jest wiosną
zielone oczy
w objęciach tęczy
sięgają granic nieba
po talenty

Muszę szybko- czasu coraz mniej
tylko chwilę
stoję na nogach by przejrzeć.

Wciąż lecę wśród spadających liści
drzew.

Jeszcze nie upadłam.

Znowu przyszła wiosna