Mojej matce Stanisławie w dniu matki.

Coś, co było a nie jest
pozostawia pełen zdarzeń rejestr
i słowa, które odczytuje teraz inaczej
matka jak wiele ono dziś dla mnie znaczy
jej sylwetka skulona w fotelu
spojrzenie uśpione spokojne bez celu
w lipcu nosiła ciepłe bambosze
zawsze chora, choć troszkę
ogródek pachnący maciejką
i garść jej opowieści mówionych z wdziękiem
a potem długie wieczory
jej umysł do snu wciąż nie skory.

Pejzaż tych chwil co w sercu nosze
pozostają w schowku much wspomnień
choć nie ma jej już koło mnie.