Więc przyszła pora by odmakać
rozejrzeć się dookoła
parasol właśnie przestał płakać

To po to było tak się martwić
o tę ulewę i te gromy?
a burza wpadła tu na żarty
i teraz tylko mokro po niej

Kosmos się zamknął w moim ciele
fragile coraz mniej widzialne
strumień co bije po nadzieję
jak strugi deszczu niewidzialne

To po to było mi się suszyć
by dalej mokro było we mnie?
deszcz się w me żyły zawieruszył
i płynie i tak jest codziennie