za blisko podszedł i obraz wyszedł przymglony
głosem przyciężkim podstarzałego już aktora
do tyłu krzyknął reżyser i na to hasło rzucili się
wszyscy jak na komendę milicjanta z lizakiem
dziecięcym na ulicy w deszczowy poranek

ona już nie wiedziała gdzie ma położyć rękę
komu podać komu odmówić pocałunek na łożu
autostrady zagubionej w tłumie paparazzich
od siedmiu dni wyczekujących ostatniego ujęcia

i wyszedł człowiek-słoń beznamiętni ludzie
patrzyli dookoła mętnym wzrokiem i tylko
reżyser krzyczał ogniu, krocz za mną