Tam, za horyzontem - jawa,
gdzieś daleko - zwyczaj, prawa,
codzienności skrzek.
Tutaj - krasy życia iskra,
trans... Niech urok ten nie pryska!
Niech się święci! Niech!

Tu w kieliszkach skrzy się trunek,
oczy płoną... Precz z rozumem!
Niech nam trwa ten czas!
Noc się skończy, dzień zaświeci,
powab minie, czar uleci,
życie powie: pas!

Lecz na razie - splećmy dłonie,
odświętujmy świata koniec,
przez tę chwilę, dwie...
Póki jeszcze zmysły grają,
evoe! Chodź, szczęście dają!
Bierzmy! Bierzmy je!

Mgnienie oka tu gościmy,
jak sen krótki się prześnimy,
nie wrócimy. Nie!
Po nas potop. Czas ucieka,
wieczność już u progu czeka,
więc obejmij mnie!