Jestem zwiastunem przebudzenia,
podążam wciąż przed siebie
z sercem w zaciśniętej dłoni
i szyderczym uśmiechem na twarzy.
Tak okrutnie samotny
czekam, aż zrównają się dzień z nocą
a me przekleństwa
zostaną wysłuchane przez mych braci.
Mijam szubieniczne posągi,
i wypełnione po brzegi trumny,
przekradam się przez pobojowiska
i żywię się ciałami zabitych.
Echo moich kroków
słychać w całym królestwie,
w ich rytmie przepływają morza
i gasną zmęczone gwiazdy;
Wszystko, co widzę i czuję
na powrót zamieniam w zgliszcza
wraz z sobą przynoszę zbawienie,
prawdę i oświecenie.