niewidzialny blok obdarty ze ścian
pełen wnętrzności krajobraz wrze
od rozpalonych zdziwieniem przechodniów
sen powtarza się jak to sny

a ja stoję wraz z nimi
przed klatką z podręcznym dzieckiem
prawisz o dekalogu i macierewiczu
o spotach reklamowych nie baczysz

na wylewające się z bloku futryny
klatki schodowe prowadzące bezsensowną
nić ku niebu wnętrzności to punkt
zwrotny budźmy się wracajmy