wszystkie kierunki świata zbiegają się
na wierzchołku stożka mount blanc
jestem władcą kompasu a czarny surdut
przydaje mi smaku

pochwal moją ciekawość a obdarzę cię
znajdę słowa którymi wypełnię
luki twoich ust ukształtuję
glinę strachu oczekiwań

*

lecz gdy blask krzepnie na kartce
samotność wędrowca każe mu wracać

dziś wieczór północ kończy się w himalajach
mozół szerpów zdrapuje poetów
z górskich przepaści by pisać wiersze
wystarczy butla z tlenem