eśli poszlocha się jedną rzecz
to kocha ją na swąd do wieczności
kota psa, boga, kobietę ojca
marnotrawnego, syna córka jedyna

po peronach nie się my bagaże
co szczerzą niedomknięte szczęki
nie uśmiechamy w nie szczerze
szczerzymy kły odmrażając

to nie wiersz, to wyzwanie wiary
ofiary