"Brak głód
          nieobecność
          ciała
          jest opisem miłości
          jest erotykiem współczesnym"

                              T. Różewicz



wciąż mamy siebie
a gdy już siebie nam zabraknie
urodzi się bękarci erotyk
na miarę naszych czasów

ktoś rzuci nim o ścianę
albo zawinie w niego mięso na kolację
z kurczącym się ojcem pachnącym ziemniakami
zawtórują bełkoczące panienki w reklamie
może zmartwychwstanie skorupa cienkiej skóry

na skale z trudów i wyrzeczeń rozrosną się
drzewa na których powieszę nas -
w rozpaczliwym uścisku kradnących sobie ostatni oddech

wyobraź sobie
że samotność rodzi się nagle na środku ulicy
szczerzy zęby z telewizora układa się
na poduszce jak szczenię i liże po policzku

przecież jeszcze nas nie zabrakło a już nie czujemy pulsu
do głowy uderza tylko alkohol
w żyłach leniwa krew pragnie się zatrzymać

mówiłeś że dogonimy szczęście
ale spod chodnika wypełzły szpony
rzeźbiąc wiersze na kartach stóp
te wiersze nie miały powstać

tak też poroniłam na klęczkach
ten erotyk zbierze nasze ciała w jeden wyraz
wokół biała przestrzeń kropla śliny
ćmy które dawno usnęły