w sennym ogrodzie
wśród podziwu
zakwitł letarg
wyrwać trzeba chwasta!
tylko po co?
kiedy klaszcze dla wszystkich
i w miejscu stoi
od nadmiaru woni i braw
głowy nie czuje
życie jak raj
w zamilonym śnie
nic nie wiesz co wiesz
ból tańczy z rozkoszą
głupota wywija rozsądkiem
świat "natchniony "
rozebrał myśli
stoją nagie
drżą przed tłumem
pewnie z zimna