Rozmawiać możemy dopiero po litrze.

Czegokolwiek, co pozwoli na krzyżowy ogień słów.

A zanim dojdzie do tych stęsknionych potyczek,

wolimy raczej, oczy upychać w kieszeniach.

Potem

ostrożnie opowiadasz co działo się w pracy,

co po pracy, troszkę ostrożniej.



I nagle dostrzegam, że zaczynasz oddychać.

Na tej ulicy stojąc, czujesz się swobodnie.



I patrząc na ciebie

widzę jak chodnikiem maszeruje gestapo.

I zęby zaciskam.

Tu sękate powietrze ból sprawia.

Ta ulica, boli.

.

Dziś jesteś tym miastem.

JESTEŚ FESTUNG BRESLAU !!!

JESTEŚ FESTUNG BRESLAU !!!