składam się z przypadkowych obrazów,
marzeń i mrocznych snów
z kakofonii dźwięków

kolekcjonuję myśli
by skleić z nich nieskładne zdania
wypowiadane nie wiadomo po co nie wiadomo do kogo

zatrzymuję w kadrach zszarzałe twarze ludzi
powyginane postacie
trzymające się kurczowo resztek poręczy życia

dookoła odbywa się odwieczny dialog ciał
między palcami
wiatr

w klepsydrze tkwi skruszony żar uczuć -
przesypuje się
na samo dno

pod stopami niezliczone schody
fragmenty okien
sypią się do zmęczonych oczu

ignoruję trzeszczenie suchych kości
kręgosłupa czasu
zaklęty krąg zdarzeń

wstrzymuję oddech
to szepty przodków
za moimi plecami

w zwolnionym tempie mijam
kalejdoskop dni
wciąż to samo...