|
Nawigacja |
|
|
Wątki na Forum |
|
|
Ostatnio dodane Wiersze |
|
|
|
Wiersz - tytuł: Dzieciństwo |
|
|
Komentarze |
|
|
dnia 10.08.2009 07:54
Dobry wiersz:)
Pozdrawiam |
dnia 10.08.2009 07:57
JOTEK, dziękuję za przeczytanie i ocenę i pozrawiam. |
dnia 10.08.2009 08:01
IDZI- wzruszający, szczery przekaz. Czytałam z przyjemnością. Pozdrawiam ciepło. |
dnia 10.08.2009 08:13
IRGA, dziękuję, dla mnie to zachęta do dalszego pisania.
Pozdrawiam gorąco. |
dnia 10.08.2009 08:40
IdziO - dobry wiersz sąsiedzie. Nawet gdy komentarze Ci nieprzychylne, nie rezygnuj. Pisać zawsze warto, a Ty pisać potrafisz.
Nabrałem ochoty na szaberek po przeczytaniu. Podpisuję się pod Twoim wierszem. Pozdrawiam serdecznie |
dnia 10.08.2009 08:44
Szady sieber Daniel, dziękuję pięknie i nie zalecam szaberku. Nie napisałem, co było potem, co potem było, jak mnie napadli znacząca siłą...
Pozdrawiam po sąsiedzku. |
dnia 10.08.2009 08:52
Pisać dalej. Jak najbardziej.
Ale nie w ten sposób, nie w ten sposób. Tutaj mamy grę na sentymentach. A wierszyk wychozi płaski, przewidywalny i banalny.
Na dobry początek proponuję zacząć od zmiany tytułu i wykreślenia ostatnich czterech wersów - to czytelnik ma utozsamić się z obrazem i tak właśnie pomyśleć. W tym tekście ma miejsce typowy przykład łopatologii.
Pozdrawiam |
dnia 10.08.2009 09:01
Panie Wojciechu, dziękuję za krytyczne uwagi, wykorzystam je. Bardzo cenię opinie tych, których teksty podziwiam,a Pańskie do takich należą.
Serdecznie pozdrawiam. |
dnia 10.08.2009 09:50
Portal w sumie jest (winien być) warsztatem. Dobrze jest skonfrontować tekst z czytelnikiem.
Najlepsze opinie to te szczere - bo które są trafne, trudno czasem powiedzieć, każdy jest omylny. Jak sobie czytam wpisy (niekoniecznie pod własnymi tekstami) to bardzo często najciekawsze wydają mi się komentarze autorów, których wiersze niekoniecznie najbardziej przypadają mi do gustu :) Poprawiać trzeba, byle z rozsądkiem, w razie wątpliwości jednak wg własnego uznania, bo wiersz piszemy przede wszystkim dla siebie, to my jestesmy czytelnikiem nr 1. Mi jeszcze nie zdarzyło się wstawić na PP tekstu, którego bym później nie poprawił (od drobnej zmiany wersyfikacji do zupełnej kasacji tekstu).
I tego dzieciństwa
Nie zamieniłbym - to prawda, ale jednocześnie zbyt duży skrót myślowy. Tak jak napisałem: takie teksty grają na sentymentach (każdy tekst na czymś gra albo przynajmniej próbuje). Na otwarcie pierwszej strofki i na koniec przedostatniej mamy smutne obrazki, może tu powstać dysonans z zapisem ostatniej. Złe wspomnienia mają to do siebie, że z czasem się zacierają, dobre nabierają kolorów (to naturalne, przynajmniej w przypadku większości ludzi, inaczej byśmy chyba powariowali). Ostatnia strofka jest zbytnim dopowiedzeniem - to powinien być komentarz czytelnika, jego myśl po lekturze (niekoniecznie wszystkich czytelników, bo któryś przecież po przeczytaniu tekstu może pomyśleć: "A moje było smutne", a inny: "Moje przebiegało na hutniczym osiedlu, ale odnajduję tu cząstkę siebie, koloryt, jakieś echo własnego dzieciństwa, podobne skojarzenia" lub: "To ciekawe, nie znam tego świata, ale znajduję olbrzymi ładunek emocjonalny". Tytuł powtarza się w pierwszym wersie, dlatego można tu jeszcze coś "ugrać" przez zmianę tegoż tytułu.
Ale już więcej nie zajmuję miejsca. |
dnia 10.08.2009 10:26
Panie Wojciechu, jeszcze raz dziękuję za konstruktywne ( choć nie lubię tego słowa ) uwagi. Zupełnie z nimi się zgadzam i uważam, że potrzebny jest Ktoś, kto w taki właśnie sposób spojrzy na tekst i podzieli się nimi z autorem. Byłbym wdzięczny, gdyby zechciał Pan pochylić się nad moimi kolejnymi ( bo mtakie będą ) tekstami i dał wskazówki, ponieważ jestem raczkującym ( mimo wieku ) w tych formach.
Jeszcze raz goraco pozdrawiam. |
dnia 10.08.2009 10:36
... ja też dopiero raczkuję... Dobrze, że są takie miejsca gdzie można się podzielić swoimi tekstami.
a wiersz-szkoda ,że nie każdy ma takie wspomnienia z dzieciństwa! wspomnienia pięknie ujęte w słowa! |
dnia 10.08.2009 10:47
Dusieńka- raczkujmy zatem, zobaczymy jak nam pójdzie; oby coraz lepiej.
Pozdrawiam |
dnia 10.08.2009 11:13
w trakcie czytania myślałem, że na koniec wyciągnę jakiś wniosek - i nie ma już na niego miejsca, bo kawa leży już na ławie. Tak więc wiersz nabrał cech informacji. |
dnia 10.08.2009 11:16
Mastermood- no niestety, dopisałem tę ostatnią strofę, choć nie byłem przekonany. Dziękuję za przeczytanie i wytknięcie oczywistego błędu.
Pozdrawiam |
dnia 10.08.2009 12:06
Wiersz w sumie ciekawy, przemyślany, ładny konstrukcyjnie. Jednak ostatnia strofa zbędna i tytuł bym zmienił ( jesli wolno ) n.p. "Cztery pory roku"lub po prostu "Chłopię".
Pozdrawiam |
dnia 10.08.2009 16:49
wciągnęło, okazało się tak bliskie jak długopis leżący na biurku, może dlatego, że strawnie podane i dobrze znane. |
dnia 10.08.2009 17:16
mam podobne odczucia co Wojciech, aczkolwiek tekst jest sentymentaly i wciaga..., ale w ostatniej zwrotce wywalilabym 2 ostatnie zdania, naprawde sa zbedne, ale to tylko - imho.
pozdrowki MS |
dnia 11.08.2009 04:37
Ładnie i dla mnie prawdziwie,B. |
dnia 11.08.2009 04:49
Martin pat,Maria, Madoo,Kozienski8-bardzo dziękuję za przeczytanie wiersza i cieszę się, że Państwo mają podobne odczucia i pozytywnie oceniają taką formę ich opisu.
Pozdrawiam gorąco. |
dnia 17.08.2009 05:56
Piękne klimaty malujesz słowem IdziO. Dlaczego ja dopiero teraz natknęłam się o Twój wiersz? No tak, już wiem :)
Pozdrawiam serdecznie |
dnia 18.08.2009 05:59
Barbaro, dziękuję, że wróciłaś do tego wiersza i goraco pozdrawiam. |
|
|
|
|
|
|
Dodaj komentarz |
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
|
|
|
|
|
Pajacyk |
|
|
Logowanie |
|
|
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
|
|
|
|
Aktualności |
|
|
Użytkownicy |
|
|
Gości Online: 39
Brak Użytkowników Online
Zarejestrowanych Użytkowników: 6 439
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: chimi
|
|
|
|
|
|