Co serce w ruch wprawia?
Ostrzem zimnym sopel wbija się łaskawie.
Okruchy zostawia co błękitnym blaskiem serce poruszają.

Przy każdym ruchu jednym brutalnie serce się rozdziera.
Rana w sercu większa, ból życia poznany.
Jeden okruch większy w sercu się porusza.

Szkodę wielką czyni. Jak skarb zatrzymany.
Co kłótnie sprowadza i blask uczuciu kradnie.
Grzechu wspomnienie jedno pamiętane.
W młodości popełnione.
Do dziś w sercu ciepłym się znajduje.
Zapomnieć niemożna, i nie pragnie się tego.

Okazja się nadarza.
Bólu usunąć przyczynę.
Pamięci oddać cząstkę.

Lekarz duszy nad ciałem się pochyla.
Do serca dociera, wszelki bród wymywa.
Wysiłek ogromny, Heraklesa praca.
Lecz wreszcie ukończonar30; Człowiek się zatraca.
Błyszczące okruchy, na podłodze porzucone.

Nogą zdeptane.
Utracone.
Niedocenione.

Sól ziemi, lód serca.
Życia nie ma bez tego.
Nikt nie wie.
Kto zgadnie?
Umiera wnet.

Ból jedynie drogę wskaże.
Synonimem w życiu doświadczenia.