rodzi iryzujące reakcje na dotyk
ciągle chłodnego wnętrza czyimiś palcami
(pozwoliła im słuchać szumu wód płodowych
nim z aragonitowych powłok je wyrwali)

a potem gasi tęczę obojętnym wzrokiem
i bez mrugnięcia powiek zostawia pod bramą,
zapala papierosa, czasami szerokiej
drogi życzy. i znika. pod wiatr się turlają

w słońcu, w deszczu, bez czepka (w czepku urodzonym
nie przestają lśnić oczy) połysk matowieje.
nietulone, zmarznięte, lecą prosto w ogień
z nadzieją, że odnajdą tam miejsce na perłę