Kawa z liści


Nagle oczy w zimnym stawie
szczupłe drzewa wstążką włosów
taki blady słońca powiew
liściem w ptaki bez odgłosów
zeszło lato jednym kocem
rozciągniętym zimną ręką
gdy ostatni raz przed słowem
majaczyłem wraz z sukienką
o zmęczonych książki stronach
i bajaniem zakłamanym
że kochałem tak jak ona...

dzisiaj barem w liście oknem
porzucone przed przymrozkiem
myślą w przeszłość ciemniejącą
że te oczy już są boskie.


***