Szare ulice
Wyblakłe sztalugi
Miecz połamany
Krótki ale długi
Film w zakurzonej
Leży oprawie
W nadziei
Że kiedyś
Go chyba naprawię

Cztery stoliki
Z krzesłami
Ach to chyba
Piwnica jest
"Pod Baranami"
Serca co biją
Chociaż już przestają
I ludzie co kochają
Ale się nie znają

I wciąż tą beznadziejną
Nadzieją pałają
O tych co znają
Ale nie kochają
Że się na wieki
Ze światem połączą
I w niebie do dusz czystych
Natychmiast dołączą

I kurz opada
I twarz sina, blada
Wypita szybko zimna
Czekolada
I ból. i skurcz
Co płuca rozdziera
I sina krew z ust
Co nadzieje plami
I choćbyśmy chcieli
Przytaszczyć wołami......


On już nie wstanie
On już nie oddycha
To była śmierć
Okrutna i cicha.
On zdechł
Nie umarł
Zabity ideowym
Kołem
Ciężkim rosołem
Który sił nie daje



"Dajcie mu spokój..."
Ból głowy ustaje
I serce znowu
Poety się kraje...
Kurz pozatykał już wszystkie szczeliny
Poeta znowu robi głupie miny
Szuka dziewczyny w swojej
Kartotece
Utopionej uprzednio
W nurcie Wisły - rzece...


"Pośmiertnie" Napoleon North