Kiedy dzień coraz krótszy
coraz więcej do zrobienia
a kroki wolniejsze
kurtyna cienia za każdym
zostawionym śladem
chłód idzie w parze
ze zmierzchem
jak noc goni dzień
po horyzont
za którym chowa się
blask istnienia
boję się jutra
chociaż płynę wartką rzeką
zbliżam się do granicy sceny
zapadam w ciszę
gaśnie dzień a noc
zapomniała zapalić świece