Wyobraź sobie wulkan - z tysiąca innych wezbrany.
Wstrząsy, opętane jarzmem uniesienia.
Tak we mnie się dzieje, gdy otwieram bramy.
Muzyki która we mnie, buduje spełnienia.

Czuję jakby słońce okalało mnie.
Od koniuszków palców, aż po górne członki
Tak muzyka we mnie tańczy baletnicą,
subtelną finezją, atakiem gorączki.

Niebo w swym błękicie tonie w mojej głowie.
W ustach słodycz miodu diabelskiej pasieki
Lewituje umysł dogonić nie mogę,
obrazów mych myśli, spod drżącej powieki.

W rozkoszy dramaty, wciągają mnie nuty
Chwila swym pokarmem mą świadomośc burzy
Ukojone zmysły tworzą Atlantydę,
którą piękno z duszy na dzwiękach wynurzy.

Spijać rosę dzwięczną z tworów wyobraźni.
Namaszczać swe zmysły muzy narkotykiem.
Połączyć reakcję pozytywnych myśli,
by otulić siebie doczesnym zachwytem.