nawet gdybym miała umrzeć w samotności

gdzieś na zimnym chodniku

wśród śmieci i resztek jedzenia

zapomniana przez społeczeństwo

wykreślona z kartotek przed końcem

nawet gdybym była wtedy młoda i ładna

nie boję się

nikt nie wie jak mam na imię



prawa stopa na krawędzi chodnika

ociera się o ludzkie spojrzenia

ciekawie obojętne na niemy krzyk

nawet gdybym miała wtedy umrzeć

pragnę tej samotności i tej pustki wokoło

czując oddech wolności

ty nie poznałbyś mnie po brudnej stopie

a do oczu w ciemności miałbyś za daleko