wewnętrzny spór targowica
wieczne szarpanie się z życiem
usta zamknięte litania pytań
najważniejsze jedno aby zrozumieć
dlaczego
cierniowa droga przebyta
i ślad ciężaru krzyża

serce pęka pomimo
że dobrze tak jak dotąd
z nikim nie było
pamięć przemija alkowy
szukając odpowiedzi

pustka w kolorach burdeli

zamykasz oczy
szulerski stolik na nim gra się toczy
los układa się z życiem i tak i siak

a miłość stoi gdzieś w kącie w zawstydzeniu spuszczając oczy
lub ociera się nieśmiało o stolik graczy
lecz cóż zdradzona może znaczyć

grę przegrywa serce głupie serce twe

ktoś włócznią która bok przebiła
i grotem strzały Kupidyna
z popiołu pamięć wygrzebuje
tamtego niezapomnienia