Smutna ona, smutny on
Tęskni ona, tęskni on
Pragną siebie, lecz nie mogą
Czekać biernie z taką trwogą
Serce bije coraz mocniej
Dusza krzyczy jeszcze głośniej
Pragną siebie, lecz nie mogą
Kiedy oczy zamkną są zawsze ze sobą

Nocą marzą o bliskości
by otulić się w całośći
I zapomnieć o przeszkodach
i o sobie wyrządzonych szkodach
Pragną siebie, lecz nie mogą
A namiętność większa rośnie
Serce bije coraz glośniej
Słońce juz powoli wschodzi
a ich miłość w zapomnienie przechodzi

Snują się całymi dniami
niczym ludzie opętani
Zamyśleni, roztargnieni
Ciągle myślący o swej przyszłej jesieni
Kiedy będą mogli razem być
I swoje sny razem śnić.
Pragną siebie, lecz nie mogą...