Zrodzeni z wyścigu
plemników,
skazani
na wieczny maraton
Rodzimy się
z nogami na życiowej
bieżni


Cel nasz,
to potrzeby,
życiodajnej
rzeki
Obijając
się o siebie

biegniemy

Przeszkoda
z wodą zdrowego
rozsądku

Zaliczona

Na bieżni rów,
idiotyzmu

Pokonany

Jeszcze kilka
płotek zawodów
życiowych

Przeskoczone

W oddali
widać metę ,
brak sił, szybkie tempo,

podium
już nie dla nas

Tylko wieniec
na grobie
przypomina o dotarciu
do mety