Marzenia patykiem pisane na wodzie
Słowa z rozmachem rzucane na wiatr
Nadzieje ulotne jak dusze wśród gwiazd
A ja, ja pragnę czegoś stałego jak głaz.

Nie pozwól by woda rozmyła swe kręgi
By wiatr swym szumem, zaginął wśród traw.
Nadzieja by prysła jak dziecinny świat
Marzenia niech będą ze mną bo trwam.

Więc jestem tam gdzie los mnie rzucając
Wyznaczył mi miejsce i czas.
Gdzie każdy pragnienie życia uznaje
A życie, życie jest od zawsze w nas.