Czas w pędzącym pociągu, mija nieubłaganie
Te krótkie chwile refleksji kiedy być może stanie
Ci ludzie którzy wsiadają do niego, bez zastanowienia
Po to tylko, by spełnić marzenia, lub wysiąść na stacji
Rzadko staje ten pociąg i pędzi w nieznane
Mijają lata, epoki, wieki
Wszystko się zmienia, ale najważniejsze zostało TAKIE SAME
Nie wiem, bo z okien widać niewiele, co jest oprócz niego na torach,
Co mijamy, zamknięci w wagonach
Pociąg w którym i mi przyszło istnieć się nie zatrzyma
Zepsuły się hamulce i nie wiadomo, gdzie jest lokomotywa...