rozmowa [ojca z synem]


wczesny kurz słońca zamigotał na wierzchołkach
drzew, pod którymi dwaj znużeni wyciągnęli się na
wieczny odpoczynek.nadchodzi jesień - w czasie,
który omija słońce.

marmurowa, gładko wypolerowana powierzchnia,
na której żyły wypisały zapomnianymi już dzisiaj
literami inskrypcję. kołdra przykrywająca śpiących

kocham cię - powiedziała poruszająca się żuchwa,
chrzęszcząc obijającymi się spróchniałymi zębami.
jeden z nich wypadł i potoczył się głucho.
przepraszam - dodała.

he, he na zdrowie - odezwała się szczęka uzbrojona
w zęby ostre i mocne. w powietrzu pełnym robaków,
spróchniała oznajmiła: nigdy nie chciałem cię zabić.
w krajobrazie opuchłym zaduchem gnijących korzeni,
szeleszczącym głosem, ostra odpowiedziała: ja też nie.