Ta ziemia szczęśliwa i błogosławiona,
na której się rodzi z polnego kamienia
Ta co jaj żadne zło nie pokona.
Co przyszła, by z ludźmi znosić cierpienia.

W otwartym polu stanęła wśród ludu,
by lepiej dostrzec biednych niedolę
Co w łez powodzi, wśród cierpień i trudów
Z miłością, po chłopsku kochają swą rolę

W kamieniu polnym jak w bochnie chleba
do tych, co karmią chlebem powszednim,
by nieść pocieszenie z samego nieba.
Wzbogacić duchem, bo tacy biedni.

W samo południe, gdy lud utrudzony
szeptał pokornie modlitwę „Zdrowaś”
na Anioł Pański dzwoniły dzwony
przychodzi do nas podlaska Królowa.

W kołpaku hetmańskim, stroju podlaskim
jaśniała piękniej niż promień słońca,
Stubarwną tęczą, przedziwnym blaskiem
Ducha Świętego na piersiach niosąca.

Cudami hojna, ta chłopska i pańska
Najdroższa Matka, Pani przeczysta,
kochana przez lud swój Królowa Leśniańska
tarczą opieki nas chroni czysta.

Do Ciebie dziś Matko lud wierny podlaski
Wyciąga błagalnie drżące ramiona,
Daj nam dziś strumień szczególnej łaski
ducha narodu nie pozwól pokonać,.

Na służbę Ojczyźnie i chłopskie boje
błogosław swym dzieciom, niech im się darzy.
Wyciągnij do nas Ty dłonie swoje,
łzę otrzyj, co płynie po polskiej twarzy.

Leśna Podlaska, 26 września 1991 r. – w rocznicę zjawienia/