Syn!
sykliwym szeptem
on będzie królem Panie
lada dzień planety
obudzą się i rozpierzchną
strzeż go przed dziadem!
truje krew lecz zdechnie
ukryj jego miecz i milcz
z psami go pochowają

Płodna stoi miedzy nami
na poziomej miedzy lauframi
zada złota! kamieni za ból połogu
dwadzieścia pięć lat jej władzy
szczeniak przeżyje,
nie zazna głodu

podle życie jak żmija
prosi się o szubienice
cokolwiek nas tu przygnało
duchy czy opar padliny
długo bez krwi nie wytrzyma.


paweł kowalczyk