Zawsze można do nich przyjechać
czerwonym autobusem
pokręcić się na karuzeli
ciasnego ryneczku
co rdzeniem fontanny
zakreśla średnicę powrotu

wszystkie drogi tu nie prowadzą
bo ziemia się ugina
jakby w każdym zwężeniu chodnika
czaiła się depresja

taki rynek obchodzi się spojrzeniem
ciekawym zakamarków uliczek
wypełnionych strażakami
siedemsetletniej tradycji
zarastania

lubię zanurzać się
w boczną tchawicę
małych miasteczek
wzdłuż przekleństw kloszardów
by w ramionach ich dzieci
szukać
perspektyw rozwoju

(1998)