"Dlaczego jesteś taki smutny?
Czy to, że żyjesz na tym świecie
już nie jest faktem bardzo chlubnym?
Wielkiej radości ci nie niesie?

Bo, czy nie stokroć lepiej bywać
żywym, niż prochem martwym w ziemi?
Śpiewaj i tańcz więc, gdy odkrywasz,
że się odróżniasz od kamieni!

Rzeczywistość, co cię otacza,
winna napawać ciebie szczęściem.
Czyż to nie radość jej doświadczać?
Tak rzeczywistej, twardej, pięknej!

Bóg właśnie po to człeka stworzył,
by się szczęśliwym być ośmielił,
więc ten wypełnia nakaz boży,
kto z serca swego się weseli.

Więc nie bądź jak ci szataniści,
co ponuractwo chwalą w modłach."
Tak serce moje, w swej boleści,
mówi, kiedy stoję na torach.