Zdjęcia, które mi pokazujesz, zostały zrobione

już po końcu świata. Bo widzisz to światło?

Wybuch w tej sekundzie całkiem nam umyka

kiedy stoimy zgrupowani w Błędnych Skałach

(a przypadkowego staruszka z twoim aparatem

w pewnym sensie też prześwietla przyszłość,

której w naszym wizjerze już nie ma). Jednak

przyznasz, że wyglądamy na szczęśliwą załogę

za metą dalekomorskich regat, tacy rozsypani

na tych kamieniach jak na relingach i wantach,

opryskani przez szampański blask. Spójrz: Jan.

Jak gdyby żyłeczką błyskawicy wyjął go Pan

spośród żywych... wyszła nawet pestka czaszki

pod skórą. A fryzura Marysi przekłada się na

...ugier fiński, wygląda jakby miała... trwałą.

Oczywiście zapytasz, co my w takim razie robimy

jeszcze tutaj i w ogóle? Cóż, w pewnym sensie

oglądamy fotki, na których odpoczywamy w Skałach,

gotowi na tę wycieczkę, na którą zresztą pójdziemy,

skoro raz już na nią poszliśmy kiedyś, dawno temu.