trochę czasu upłynie jak i wody w Wiśle
zanim wreszcie zaczniemy poloneza tańczyć
kiedy drzewa zmęczone nadbagażem liści
zrzucą z siebie bez żalu tęczowy kagańczyk

natura pogodzona z jesiennym negliżem
przyzwoli obrachunkom zgliszcz pobojowiska
nad którymi Chrystus obarczony krzyżem
spróbuje odbudować ludzkiej zgody przystań

słowom wartość przywrócić i sens ich znaczenia
żeby honor przez "ch" już nie był pisany
by wolność przez kolejne przypadki odmieniać
a nikt nigdy się nie czuł nikomu poddanym

trochę czasu upłynie nim znajdziemy sposób
na normalność zwolnioną z nadmiaru patosu