szum wiatru szelest drzewa gałęzi skrzypienie
świergot ptactwa i trele wszystkiego o wszystkim
płacz muchy zaplątanej w pajęczej tkaninie
i trzepot skrzydeł ważki na ostrzu łodygi

to wszystko ma gdzieś źródło bycia tajemnicę
nie to które biec każe w pośpiechu wśród myśli
lecz pozwala przystanąć popatrzeć przez chwilę
bez względu - na kształt kwiatu czy odmianę liści

więc spoczywam dziś trochę oddycham powoli
piszę wiersz o ogrodzie o chwiejnym źdźble trawy
tej mrówce co się dźwiga przewraca gramoli
i uczy mnie z uporem trwania - równowagi