Sen, wypadam z okna zatrzymując się nad ziemią
Głośny stukot do drzwi. Otwieram i boję się
Widząc nieznajomą twarz. Dlaczego nie mogę
Zrobić więcej niż umysł podpowiada

Blask świec, piwo, biegnę myślami
Do swego świata, z dala od codzienności
Na skrzydłach wyobraźni tworzę świat
Mój, którego nikt mi nie zabierze

Smutek nad twoją chorobą, tato. Lęk o jutro
Chowany w duszy, modląc się o nasz świat
Uciekam w głąb, muszę wyjść byś mi nie uciekł
Boże, jeszcze nie teraz