Maćkowi Meleckiemu

Mikołowianin dla swej rodziny
Był agresywny - wezwano gliny.
Przybyli chłopcy - to była chwila -
I dwa mu wyszło i pół promila.

Gdy chcieli zabrać go stróże prawa,
To się zaczęła wtedy zabawa -
Groził im wszystkim zwolnieniem z pracy,
Jednemu nawet przylał po glacy.

W końcu go wzięli, użyli siły,
Mało powiedzieć, że był niemiły,
Lecz widząc, że się na próżno szarpie,
Jako łapówkę chciał im dać karpie.

W areszcie teraz na proces czeka,
Dostanie dychę - szkoda człowieka,
Choć w tym pociecha - dodam rad nierad -
Że wyjdzie z pudła jako literat.