stawiamy się pod krzyżem raz do roku
w jakiś piątek doglądając bólu

dlaczego on tak kusi że budujemy ołtarze
i tęsknimy jak za ukochaną

spija sen z oczu a potem
pozwala się wyspać snem usprawiedliwionych
bo jednak byliśmy blisko
patrzyliśmy na cudze cierpienie
jakby było nasze
jakie to cierpienie

jeżeli bóg wciąż żyje a ludzie nie
leżą na ulicach
trzymając się kierownicy roweru
dokąd odjechali

czy przy okazji zbawiają świat
może ten przywilej to misterium dla wybranych