Bożenie Spryńskiej

Nie ma już śladu po aniele,
Którego nigdy w dal nie niosło,
Co trzymał w ręku ukulele,
Choć wolałby mieć zwykłe "wiosło".

Już po aniele śladu nie ma,
Już po aniele nie ma śladu,
Biedak popijał caffe crema,
A chciałby bimber chlać z Bieszczadów.

Może do Ustrzyk łapie stopa
Czy nie śmiąc pchać się do ołtarza
Pod cerkwią w liściach się zakopał,
A może tylko się zestarzał.

Zostały po nim cztery grosze,
Została po nim skrzydeł para,
Nikt dzisiaj nie wie, dokąd poszedł,
Ani że "wiosło" to gitara.