w moim kraju sami poeci i znawcy
od przecinków i błędów
oczywiście cudzych
łatwo ferujący wyroki zesłania w niepamięć
żmudnie zbierane litery
w ciąg mnie lub bardziej sensownych myśli
sztuką jest pisać jeszcze większą czytać
i czasami zamilknąć
gdy język świerzbi pewnością wprawy
bo znawców u nas jest nadmiar
tylko mądrych co raz mniej
w czasie gdy wszystko robią za nas
nawet myślą za nas poprawnie