przy obalaniu mitów o rakach
pod wyluzowane skrzydełka z podrobami
gubię się w domysłach zabrakłych udek
i roszczeniach jakby do stonogi

po trzech biegach schodów jest z górki
drogowskazowej i bez odcałowanej od kniaziów
ukraińskich żaby odżywam w rzęsie wodnej
po przejeździe polewaczki

odbija mi pośrod corocznych palm
scalany w jedyną nadzięję piękną
między i po strzykanie w stawach
wedle grobli spiętrzona mądrość czasu

szumy wierzb zbiera stary ropuch