Wracam do słów prostych
Mirosław Welz


wiatr trzyma ze swoją wietrzną stroną
gubiąc po drodze zające
na drugim planie wąskie twarze tataraków
pochyliły wzrok ku wodzie
jakby sprawdzały czy istnieją jeszcze
robinie akacjowe w samotności
otwierają kwiaty jak listy
zaczynają od prawej do lewej
po dyskretne drżenie brody

dobrze że idziesz tędy
możesz być dalekim tłem
z rozwiązanym butem i koszulą na zewnątrz
nieść tobołek ze szczęściem

bardziej święty niż bogowie