W powietrzu szybują syreny, statki widma i rekiny.
Pani z rybnego zaklęciami wskrzesza ulubiona sukienkę.
Idzie na deszcz, przestało mylić kierunki. Już wie,
że skryliśmy się w brzuchu ogrodu, który utknął na mieliźnie.

Rzeka przyozdobiona kolią z fluorescencyjnych ryb.
Morze wyrzuca na brzeg butelki z winem. Pierwsze łuski,
po niecelnych jeszcze kroplach. Niedługo otworzą się
trzewia aquaparku, wytryśnie ciemna woda.

Uratujemy tyle ile zdołamy unieść,
opaleniznę i trochę węgierek w podwiniętej koszulce.