Stópka w rajstopie
Zagubiona wśród rzeki tłumu
Zmierzająca na spotkanie
Z czarną dziurą buta
Nad jej cudem natury
Pięły się pnie
Obrośnięte materiałem
Rozrastając się w korony
Nad nimi już tylko niebo
Po niebie chwila czerni próżni
W tym braku zadziwiająco piękna
Aż w końcu rozjaśniona nagle
Dwiema gwiazdami
Nie jak Słońce dominujące
Lecz dwie niepozorne
Przez to tajemnicze
I najbardziej pociągające
Jednak tym
Co miłość we mnie wywołało
I umysłu opuścić nie chciało
Była czekająca na drugim końcu struny
Mgławica okalająca
Twych oczu galaktyki