Już tyle razy ognistym rydwanem
słońce przemknęło po moim niebie,
i tyleż samo tęsknoty spętane
spać nie dawały - bo nie ma ciebie.

Za każdym razem księżyc złocisty,
niby zwierciadło - ujrzeć pozwalał
wspomnienie ciebie... od jednej iskry
ogień tęsknoty w mym sercu zapalał.

A płomień różowy ogarniał je całe,
sycił do granic miłość zgłodniałą.
Jaśniały gwiazdy, które wybrałem
dla ciebie - spadały plejadą całą.

A każda z nich, to jedno marzenie
i wszystkie one o tobie i z tobą,
takie marzenia w najwyższej cenie...
Zapłacić za nie chcę całym sobą.

Już widzę cię w kwiatach, jak Venus z Milo,
gdy jesteś przy mnie, nim gwiazdy zbledną...
Ja jestem przy tobie i żyję tą chwilą,
bo ciebie kocham - ty jesteś tą jedną.

Niedługo zniknie znów księżyc złoty,
twa postać, jak mgła rozmyje się dalej...
Zostaną tylko te wielkie tęsknoty
i miłość, w której cały się spalę.

Gdy światła nocy gasną nad ranem,
me życie zatoczy krąg wokół ciebie...
Już tyle razy ognistym rydwanem
słońce przemknęło po moim niebie.