czarne okna jak harmonijka
grają dźwięki zza szyby
noc przez szpary zaciera
ślady zmrużonych lamp
daleko jest tak blisko
na wyciągnięcie ręki
przez pancerne szkło

dziwki i dziewice
plamią ściany tak samo
strażnik zapomniał roli
improwizuje teatr miłosierdzia
stawia fałszywe srebrniki
smoki nie przylecą
oddały skrzydła lustrom

zaśpiewajmy razem przyjaciele
przęsła nieba spierdolą się na łby
wszystkim świętym grzesznikom
w klatce najlepiej być ślepcem
kradnąc nieskończoną przestrzeń
tłusty kapłan zbiera na chleb
a jutra jak to jutra niedoczekane