Wiersz chcę napisać z Różewiczowskich powodów.
Czy ten w furgonetce, to był angol?
Czy zginęli wyłącznie ekstremiści
i czy w ogóle potrafię to zrozumieć?
Różewiczowski powód pisania wierszy

satysfakcjonuje. Można powiedzieć
czego nie powie się pisząc z innych przyczyn.
Można też wiersz zostawić, pójść na górę
wrócić, bez straty dla potoczystości wywodu
kontynuować pisanie. Mam nadzieję

że nikt nie zauważy równej ilości
zestrojów w każdym wersie, to takie nie Róże-
wiczowskie. I że każdy uzna mój banał
za egzystencjalnie doniosły jak banał
Różewicza, jak pisuar Duchampa.